NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

26 Δεκ 2012

Όσο παίζει ο Nash..



O Steve Nash σε μια φυσική προέκταση της μπασκετικής του ύπαρξης, χωρίς να σταματά ποτέ το αεικίνητο τρέξιμό του, έστειλε τη μπάλα με το κλασικό κουτσό του floater να κατέβει στο διχτάκι των Knicks. Στην επόμενη άμυνα έτρεξε μετά από ένα pick n roll, του οποίου δεν ήταν μέρος, με το χέρι σηκωμένο προς το πρόσωπο του Melo για να δυσκολέψει το σούτου.

Steve Nash was there - intensity has been just born...


* (κάποια στιγμή στο πρώτο δεκάλεπτο έκανε και ένα απίστευτο κοντρόλ με τον ώμο, που σήκωσε τη μπάλα ελαφρώς πάνω από το στήθος με φορά για να προσγειωθεί ακριβώς μπροστά στα πόδια του, κάτι που πρέπει να έχω κάνει δυο-τρεις φορές σε 5.000 (???) ώρες μπάλας στη ζωή μου!!!!!)

Αν και δεν είδα το παιχνίδι με το Golden State, η εξέλιξή του στο τέλος, όπως τη διάβασα και την είδα από το recap σήμαινε ένα πράγμα: The Lakers are back on track. Αυτό που ήθελα να δω ήταν επιτέλους αυτούς τους Lakers με τον Steve Nash, όχι απλά τους Lakers με έναν point guard.  Το ενδιαφέρον κάποιου που παρακολουθεί το σπορ και θέλει να έχει μια εικόνα των Πραγμάτων για την πορεία των ομάδων και δη των κορυφαίων.

Το άλλο που ήθελα να δω ήταν από την καθαρά δική μου fan οπτική γωνία ήταν η νέα ομάδα του Steve Nash. Οι Lakers είναι αναμφισβήτητα ένα από τα μεγαλύτερα franchises στο ΝΒΑ, ο λόγος όμως που ήθελα να δω το παιχνίδι χθες, δεν ήταν το πόσο καλύτερα θα λειτουργήσει η επίθεση με τον Nash, αν θα κερδίσουν τη Νέα Υόρκη ή αν θα αρχίσει να δημιουργείται χημεία μεταξύ Nash, Gasol και Ηoward. Εν μέρει όμως, το τελευταίο θα ήταν ένα προσωπικό side-watching point of interest, σε μερικές πιο εξειδικευμένες προεκτάσεις του γεγονότος ότι ο Nash επέστρεψε απερίσπαστος και χωρίς προβλήματα σε αυτό που τον κάνει αγαπητό στους basketmaniacs: πολύ απλά εξακολουθεί να παίξει το μπάσκετ έτσι όπως το νιώθει και ακόμα και στα 39 του (Feb.2, 2013) οδηγεί GM's να του εμπιστευθούν απόλυτα τις ελπίδες τους για ένα Πρωτάθλημα.

Guess i'm a Nash groupy then..

Ό,τι είπε ο Magic στο ημίχρονο της μετάδοσης, κάτι σαν "NBA needs the Lakers to be strong" σε ελέυθερη μετάφραση αυτού που συγκράτησε η μνήμη μου, είναι μεγάλη αλήθεια. Ο Wilbon χαρακτήρισε το παιχνίδι Lakers-Warriors ως το καλύτερο παιχνίδι στη φετινή χρονιά.



Μου άρεσαν πολλά πράγματα στο χθεσινό παιχνίδι: η επιστροφή του Nash και η αποδοχή του από τους άλλους Lakers, η διάθεση του Gasol, η αυτοπεποίθηση του Melo στον βαθμό που κατέβηκε να ρημάξει το Stapless, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που κατεβαίνει συνήθως ο Kobe να "κλείσει" το MSG, παίζοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του ως ισάξιος MVP candidate με όποιον άλλον η κλάση και η ομάδα του αντέξουν μέχρι τον Απρίλη περισσότερο.

JVG: τα θεϊκά σχόλια του Jeff (Evan just watch that shit!) έκαναν ακόμα πιο ψυχαγωγικό το έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρον παιχνίδι. Είχαμε από απλή ανάλυση της βηματολογίας του Melo, το κάθε πότε παίζει ο Camby, τα picks που στήνει ο D'Antoni, τον ρόλο του Earl Smith, το παρελθόν και το "είναι" του MWP και δε θυμάμαι τι άλλο... Απόλαυση!

Λατρεύω Earl Smith και μόνο που έχει κάνει στην πάντα τον όποιον εγωισμό του για τον υπέρτατο σκοπό, δίνοντας την ευλογία στον Woodson να παίζει σε όλον τον αγώνα με δύο Μέλο.

Αγάπησα τον Pau Gasol για το απίστευτα δύσκολο drive του με αντίθετο χέρι με το κάρφωμα (and the harm) και το ξέσπασμά του. Ο Pau έπαιξε ένα classic Bynum-Gasol lob high-low, είχε μια κορυφαία πάσα στον cutting Kobe από τη baseline και μάλιστα στο απόλυτο highlight του χθες, βγήκε ανάμεσα από screens για να σουτάρει ένα τρίποντο και να ευστοχήσει.

Οι Lakers θα είναι αυτοί που είναι, αυτή τη στιγμή κερδίζουν πέντε συνεχόμενα και ο χρόνος θα δουλεύει γι' αυτούς, όσο η μουρμούρα για την ανύπαρκτη αμυντική διάθεσή τους θα κρύβεται πίσω από τις νίκες. Η επόμενη ίσως είναι ότι ο Howard δεν έχει καταφέρει να εμφανιστεί ακόμα στο επίπεδο που ήταν κάποτε (η λέξη δεν είναι τυχαία-όταν θα έχει τελειώσει η σαιζόν, θα φαίνεται σαν ο παρείσακτος των season totals του) στο Orlando, αλλά για την ώρα οι στιγμές που Rumbis και Worthy δεν άντεχαν να μην πουν ότι αυτό το Πράγμα δεν ήταν ούτε οι Lakers, ούτε καν ομάδα, μάλλον ξεχνιέται... Όσο παίζει ο Nash..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου