NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

1 Σεπ 2012

Αν ο Doc Rivers έπαιζε στους Celtics, θα ήταν ο Rajon Rondo

Ταξίδευα στη θάλασσα του play index plus της BRef ψάχνοντας από περιέργεια για ιστορικά υψηλά ασσίστς από γνωστούς πασέρ σε συγκεκριμένους παίκτες-φάρους. Το μυαλό πήγε στα πιο γνωστά pick n roll ή απλά στα πιο γνωστά δίδυμα κοντών ψηλών που βρίσκονταν με κλειστά μάτια. Τα υποψήφια ζευγάρια δύο: Nash + Amare το ένα, Stockton + Malone το άλλο. Classic..

Ξεκίνησα με τον Nash, που ακόμη πριν πάρει τη μεταγραφή για το Phoenix, ήδη βρισκόταν ωραιότατα με τον Nowitzki στο Dallas (2003-04). Το νούμερο όμως (178/687 δηλ. 25,9% των συνολικών ασίστς του Nash) δεν συγκρινόταν με τις μετέπειτα χρονιές που τακίμιασε με τον STAT.


2004-05
* Stoudemire: 246/861 δηλ. 28,6%
* Marion: 245/861 δηλ. 28,5%  (οι δυό τους έκαναν πόντους το 57% των τελικών πασών του Nash!!!)

2005-06
* Marion: 234/826 δηλ. 28,3% (εκείνη τη χρονιά ο STAT δεν είχε παίξει καθόλου)

2006-07
* Stoudemire: 215/884 δηλ. 24,3%

2007-08
* Stoudemire: 282/898 δηλ. 31,4%

2008-09 (κάπου εδώ μπαίνει ο Big Cactus και πάει να φάει τη δουλειά του Παιδιού)
* Stoudemire: 135/717 δηλ. 18,8%
* Shaq: 113/717 δηλ. 15,8%

2009-10
* Stoudemire: 277/892 δηλ. 31,1% (κάπου εδώ το Παιδί παίρνει τη Μεγάλη Μεταγραφή και ευχαριστεί μέσα του τον Nash για μια ζωή)



Δυστυχώς τα play-by-play stats για τον Stockton άρχιζαν από την 2000-01, στα 38 του χρόνια δηλαδή και με τον μέσο όρο του στις ασσίστς να έχει πέσει λίγο πιο κάτω από τις 9 ανά παιχνίδι. Το project εγκαταλήφθηκε, οπότε....
...σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στις ασσίστς του Rondo τα τελευταία χρόνια.

Και τελικά είχε αρκετό ενδιαφέρον:

2008-09
2009-10
2010-11
 2011-12 Regular Season
2011-12 Playoffs




Και ως σύνοψη με τα ποσοστά κατά θέση, έτσι όπως έκανα την κατανομή των παικτών κατά θέση για τις διάφορες σαιζόν. Ο Garnett θεωρήθηκε C για την 2011-12 και όλοι οι κοντοί ως SG.


Το συμπέρασμα ήταν ότι για τους προορισμούς των τελικών πασών του Rondo δε θα δεις κάποιο ιδιαίτερο over-reliance σε έναν συγκεκριμένο παίκτη ή σε ένα στυλ επίθεσης. Τα ποσοστά ανάμεσα στις χρονιές είναι τόσο διαφορετικά, όσο και τα lineups των Celtics, έπαιξαν όμως ρόλο οι νέες προσθήκες, η αλλαγή στον τρόπο χειρισμού των παικτών και οι αλλαγές στις επιθετικές επιλογές.

Ας ξεκινήσουμε για παράδειγμα με την 2008-09 με τον Allen να παίρνει την πλειοψηφία των πασών (29%), αλλά με τους Garnett (24%) και Pierce (18%) να ισοροπούν κάπως. Η απουσία σε τελειώματα στη ρακέτα (C: 11%), οφείλετο στην επιθετική αδυναμία του Kendrick Perkins τότε (και πάντα και forever...)

Στις επόμενες δύο χρονιές (2009-10 και 2010-11) δεν παρουσιάστηκαν σημαντικές διακυμάνσεις, είναι εμφανής όμως η πτώση του ποσοστού του Ray Allen (25% και 26%), ως ένδειξη decline που θα κορυφωνόταν στην περσινή σαιζόν (2011-12: 22% στην RS και 23% στα PL) κατά γενική ομολογία. Τα ποσοστά αυτά φυσικά και δε δείχνουν ότι ο Rondo "δεν έπαιζε" τον Allen ή ο,τιδήποτε (όπως έχουν αφήσει να εννοηθεί sportwriters και ενδεχομένως και ο Doc Rivers), αλλά είναι εμφανές ότι το 35% πριν 4 χρόνια δε μπορούσε να διατηρηθεί από την πλευρά του Ray και ο Rondo να τον εμπιστευτεί το ίδιο όπως στο παρελθόν.

Πίσω από το αυξημένο ποσοστό στις ασσίστς του Rondo στη θέση του C για την 2009-10 και 2010-11, ήταν η παρουσία στους C's κατά αύξουσα χρονολογική σειρά του Rasheed και την επόμενη χρονιά του Shaq. Το 28% της περσινής, που αυξήθηκε τρομακτικά στα playoffs σε 38% οφείλεται ουσιαστικά στη μετάλαξη του Garnett σε light Center πλέον και στο εξής. Aντιστοίχως είναι εμφανές το drop στη θέση του PF από τις 2008-11 στα ποσοστά, σε μια θέση που τελειώνει ασίστς πλέον ο Brandon Bass.


Αν μη τι άλλο, φαίνεται να υπάρχει ισορροπία στην επιλογή των παικτών που εκτελούν την επίθεση, εφόσον διαχρονικά η αύξηση/μείωση στα ποσοστά δικαιολογείται από την παρουσία καλύτερων/χειρότερων παικτών ή καλύτερα από την αξιοποίηση των δυνατών σημείων των Celtics. Χωρίς ο Rondo να στοχεύει σε αυτό (balance), έχει καταφέρει να βρίσκει τους παίκτες που πρέπει να αξιοποιηθούν, βάσει του πλάνου του προπονητή του, κάτι που για μένα μου μοιάζει ως η ενσάρκωση του Doc Rivers στο παρκέ ως παίκτη-στρατηγού.

Links:
Rondo's play index plus on BRef


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου