NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

4 Μαρ 2012

Ερωτικό κάλεσμα

Η Κυριακή μας είχε δύο promising double headers για το βράδυ: ξεκίνημα με το παιχνίδι στο Garden, όπου οι Knicks κατέβαιναν για 1η φορά με πλήρη σύνθεση και με βλέψεις (και με Baron να φαίνεται να μπορεί να παίξει πάνω από 25 λεπτά και με τον Linsanity ξεκούραστο μετά το All-Star Crap), στη συνέχεια είχαμε Clash of the Titans με Λεπροπαρέα στο Ελέη κόντρα στον Μασκοφόρο και την ομάδα της Premier League.

Τί είδαμε? Και τα δύο. Ποιός μας άρεσε? Το πρώτο χρονικά: Οι Knicks πάλεψαν στα ίσα το παιχνίδι, έτρεξαν όσο μπορούσαν και είχαν την τύχη να έχουν σε καλή μέρα επιθετικά σχεδόν όλους τους παίκτες. Η περίσταση αυτή σε συνδυασμό με την ανυπαρξία center των Σιζ, μετέτρεψε την αναμέτρηση σε ένα απολαυστικό πάνω-κάτω παιχνίδι. 

Παρόλο που η δεύτερη πεντάδα των Linsanities είχε χαλαρά την αντίστοιχη των Αμερικανοιρλανδών, η απροσεξία του Melo στην 3η περίοδο να φορτωθεί με το 4ο προσωπικό του, ανάγκασε τον Ντάνι να τον παγκώσει. Κάπου εκεί ανέλαβε ο stub faced Αρχηγός και οι Celtics βρήκαν την ευκαιρία να πάρουν και διαφορά. Το παιχνίδι ξαναήρθε στα ίσα όταν ο Melo και ο Amare επέστρεψαν μετά το rotation και ο Lin μπήκε αμέσως στο πετσί της ιδέας ότι πρέπει να συνεχίσει στον γρήγορο ρυθμό που έδινε ο Boom. Μεγάλα σουτ από Carmelo και Pierce στην 4η περίοδο, το παιχνίδι στην παράταση, αλλά το κέρδισε τελικά αυτός που είχε τον καλύτερο point guard στο παρκέ, δηλαδή τον Rondo.

Ο Rondo, που όλες αυτές τις μέρες ακούει φήμες με το όνομά του να εμπλέκεται σε πιθανά trades, έδειξε μία ανεξάντλητη διάθεση όσο έπαιζε, με ένταση στην άμυνα, αποφασιστικά drives στην επίθεση, δε δίσταζε να μπαίνει μέχρι μέσα και είτε να τελειώνει, είτε να πασάρει, πήρε τα ελεύθερα σουτ που του άφησαν και έλεγξε τελείως τον ρυθμό. O Doc είχε κάνει για άλλη μία φορά το θαύμα του στα αποδυτήρια με τους Celtics να κάνουν το -5 του ημιχρόνου σε +8 στο τέλος της 3ης με σκορ περιόδου 29-16 υπέρ τους. Τα ηνία όμως κρατούσε ο Rondo, που πέτυχε ένα ασύληπτο triple double με 18 πόντους 17 ριμπάουντ και 20 ασίστ, φέρνοντας στο μυαλό μας αυτό που upside down έχουμε φανταστεί για τον Oscar Robertson και τις triple double σαιζόν τους, χωρίς όμως να τον έχουμε δει ποτέ.

Η αρρωστημένη all-around επίδοση του Rajon είναι η καλύτερη γνωστή της τελευταίας 25ετίας, με τον Larry Bird μόνο να τρομάζει εξ ίσου με ένα 30π. 17ρ. 15ασ. που είχε κάνει το 1987. 

(άλλες σπουδαίες "+15 στις βασικές κατηγορίες" επιδόσεις)

O Ομάρ o Θαλασσινός ΑΚΑ the sickest sarcastic bitch in BF AKA 1/2 of the soulbrothers of what NBA world is about para mi AKA the Keeper of the Sacred ANTILBJ Fire, βρήκε ότι ο Wilt Chamberlain είχε σημειώσει κάπου/κάπως/κάποτε ένα 22π. 25ρ. 21 assholes. Τα κατάφερε λοιπόν το Μπισκοτάκι, να μπαίνει πλέον στην ίδια πρόταση με τον Big Dipper (ζήλεια C-Webb...). These are.


ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΛΩΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ!!!

Τον λένε Deron Williams, τον φωνάζουν Ντέρον και όχι Ντερών, τον δίνουν 6-3 στο ΝΒΑ.COM (γελάω όποτε το βλέπω) και παίζει για τη μοναδική πραγματική ομάδα της Νέας Υόρκης, τους Brooklyn Nets.
Εντάξει δεν έκανε τίποτα σπουδαίο, κάτι career best, κάτι season best και κάτι franchise brakers...


Στην αρχή με πόνεσαν τα μάτια μου, βολές και ξανά μανά βολές, Brook Lopez με δεινοσαυρικές κινήσεις Λάζαρου Παπαδόπουλου σε ατέρμονα ποσταρίσματα, Marshon με ψυχολογία υπό τη θερμοκρασία στο Καζάν, και ...απέναντι στους Bobcats, τη χειρότερη ομάδα της Λίγκας. Το παιχνίδι είχε τα φόντα να γίνει το πιο αδιάφορο της χρονιάς, με τους Σαρλατάνους ντόπιους να έχουν πιάσει γύρω στο 1 με 2/10 των θέσεων στην κερκίδα του τηλεοπτικού φακού. Τελικά αφού άντεξα και τη διακοπή του ημιχρόνου και με τις φιλικές παραινέσεις συμφορουμιστών τύπου "καλό κουράγιο, δεν αντέχω άλλο εγώ, καληνυχτώ" και άλλες, η 3η περίοδος με αποζημίωσε. Ο Brook είχε πάει για μαλλάξεις και παγοκαταστάσεις στ' αποδυτήρια και ο Deron σημείωσε 22 πόντους κάνοντας ό,τι ήθελε με τη μπάλα στα χέρια του (λογικό, όταν παίζεις με undersized pg's και ειδικά όταν αυτοί είναι παίκτες των Bobcats βέβαια).

Συμπέρασμα: Brook Lopez, δεν είναι ανάγκη να παίζεις. Βρες μια Καρντάσιαν κι εσύ...

Το παιχνίδι γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρον όταν ο Deron κατά μαθηματική σειρά:
Ξεπέρασε το ατομικό του ρεκόρ για πόντους φέτος (38π.) > ξεπέρασε το ατομικό καριέρας (42π.) > ξεπέρασε το καλύτερο φέτος στο ΝΒΑ του Durant (51π.) > ξεπέρασε τη μεγαλύτερη επίδοση σκοραρίσματος ΝΕΤman (52π.) > ξεπέρασε το μεγαλύτερο σκορ στο Φάνταζυ φέτος (87 φανταζοδολλάρια του KD). 

Θα προσπαθήσω να συγκεντρώσω όλα τα ρεκόρ παρακάτω, ελπίζοντας να μην ξέχασα κάποιο:

Επιδόσεις Όλων των Εποχών ΝΒΑ
3η καλύτερη επίδοση σε εύστοχες βολές χωρίς απώλεια: 21/21 βολές (2η σε Κανονική Διάρκεια και 3η σε Κανονική και Playoffs μαζί)


Επιδόσεις ΝΒΑ 2011-12
Καλύτερη επίδοση σκορ: 57 πόντοι
Περισσότερες εύστοχες βολές χωρίς απώλεια: 21/21 βολές
Περισσότεροι πόντοι σε ένα ημίχρονο: 40 πόντοι (β') 
Παίζει στους NETS και το κατάφερε: Point. 

Επιδόσεις Όλων των Εποχών New York/New Jersey/Brooklyn-to-come Nets 
(αν διαβάζεις αυτό είσαι ήρωας)
Καλύτερη επίδοση σκορ: 57 πόντοι 
H σειρά είναι πλέον:
- Deron Williams (2012 @ BOBCATS): 57 πόντοι
- Ray Williams (Williams και NETS κάτι παίζει ε?) (1982 @ PISTONS): 52 πόντοι
- Mike Newilin (1970 @ CELTICS): 52 πόντοι
- Vince Carter (2005 @ HEAT): 51 πόντοι
 Περισσότερες εύστοχες βολές χωρίς απώλεια: 21/21 βολές 
(προφανώς, αν και ο Devin Harris το 2008 είχε καταφέρει ένα δυνατό 17/17 που μέχρι χθες ήταν το ρεκόρ)

* Ο Deron έχει από φέτος και την εμφάνισή του στο MSG το ρεκόρ με τα περισσότερα (8) εύστοχα τρίποντα οποιουδήποτε έχει φορέσει τη θρυλική φανέλα χωρίς λογότυπο.



Με λίγα λόγια συνέβη ένα "Where amazing happens", επειδή στο πιο crappy shitty σκαρεντζοπαίχνιδο της χρονιάς με τις δύο χειρότερες ομάδες του ΝΒΑ ήμουν αυτόπτης μάρτυρ της μεγαλύτερης βραδιάς στην ιστορία των Nets μετά τον θάνατο του Drazen Petrovic και του καρφώματος του Coleman στον Shaq.

Μπορεί ο Deron να τελείωσε με 57 πόντους, αλλά οι Nets μπορούσαν άνετα να χάσουν από τους Bobcats, αφού ο ναρκωμένος Farmar σχεδόν ξέχασε ότι πρέπει να κάνει την επαναφορά έξω από το γήπεδο και ο Brooks με το ζόρι έφτανε στη γραμμή της βολής, ζητώντας από τον διαιτητή να περιμένει για να αποφασίσει εκείνος πότε θα είναι έτοιμος να την εκτελέσει.

More or less, ο Deron έχει καταλάβει ό,τι πλέον είναι ο Franchise player, οι Nets από το καλοκαίρι μετακομίζουν στο Brooklyn, αλλάζουν σήμα (ελπίζω δηλαδή...) και ψυχολογία. 

Αυτό που μένει να καταλάβει ο Dwight Howard είναι ότι η αποψινή εμφάνιση δεν ήταν απλά μία επίδειξη ισχύος απέναντι στους Λύγκες/Αγριόγατες/Γρύπες, αλλά ένα ερωτικό κάλεσμα του Deron στον καλύτερο διαθέσιμο ελέυθερο παίκτη το καλοκαίρι. 
Και δε νομίζω να είναι τόσο χαζός για να μην καταλάβει ότι και θα αποζημιωθεί οικονομικά στο maximum και θα έχει συμπαίκτη έναν από τους 3-4 καλύτερους pg στο ΝΒΑ πάνω στα ντουζένια του σε μία νέα αρένα, σε ένα νέο ξεκίνημα και μία εμπορική αγορά.

Ο γάμος θα γίνει κάπου εδώ (κάτω δεξιά) με παππά τον Jay-Z και παρανυφάκι εμένα... 

NETSANITΥ to us all!!!

4 σχόλια:

  1. Καλά όλα όσα λες για τον Rondo, οι Celtics πάντως πρέπει να στείλουν μια ανθοδέσμη στον D'Antoni που όλο το δεύτερο ημίχρονο άφηνε αλλαγές στην άμυνα με τον Lin και το Schumpert πάνω στον Pierce...Το ότι τον άφησαν να σουτάρει τρίποντο ενώ είχαν αρκετά φάουλ να δώσουν ασχολίαστο.
    Knickerbocker (βαριέμαι sign up)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και στο 1:20 του video η απόδειξη του ότι ο τύπος αρνείται να μάθει από τα λάθη του.

    http://www.youtube.com/watch?v=bR6iDJabdlc

    Knickerbocker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είμαστε όμως σίγουροι ότι ο Ντέρον (και όχι Ντερών) θα μείνει στα Διχτάκια??? Ή μήπως το κάλεσμα είναι για να τον ακολουθήσει το ντούκι όπου πάει αυτός....


    The Grizzly Dribble Master

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Ανώνυμος Λινσανικός:

    Σου είχα πει ότι ο Αρχηγός είναι φτιαγμένος για τέτοια ματς! Πάντως στην άμυνα δε μπορούσε με καμία παναγία να κρατήσει τον Melo και ήταν και χαζός μη σου πώ στο τέλος που του τα πέταξε στα βήματα και ο Pierce είχε αναγκαστεί να τραβάει αγκωνίδια και Άγιος ο Θεός.

    @ Grizzly Βear(d)man:

    Ο Νέρων έκαψε τη Ρώμη, ο Ντέρων θα βάλει φωτιά στο Brooklyn και ο Howard θα χορεύει τσιφτετέλι στους ρυθμούς του.

    Ο Άντμιν

    ΑπάντησηΔιαγραφή