NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

3 Ιαν 2012

We break down δε κολάζ



BLOGBUSTER

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί ποιός είναι/τι σημαίνει κάθε κομμάτι του κολάζ στο λογότυπο του blog?

Τώρα ήρθε η ώρα να μαθευτεί όλη η αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι ως ταπεινός reader υ Basketbawful, πάντα μου άρεσε η ιδέα να κάνω το δικό μου κολάζ από φωτογραφίες ΝΒΑ που αποθηκεύω στους υπολογιστές μου τα τελευταία χρόνια.

Δυστυχώς λόγω δυσκολίας κατανόησης/λίγων ωρών απασχόλησης με το Photoshop (thanx Germany96), το μόνο εργαλείο που χρησιμοποίησα ήταν η ζωγραφική των Windows. Το κάθε κομάτι έχει τη δική του ιστορία και σχέση με τον συντάκτη, αλλά let's see:

Jason Maxiell: O Jason είναι από τους αγαπημενους μου dunkers και shot blockers. Με ύψος κάτω ή γύρω στα 2 μέτρα, ήταν στα καλά του ένας "μικρός Barkley" (ή ένας "μεγάλος Kyle Hines" για τους γαύρους), που με έκανε να εκστασιάζομαι κάθε φορά που έπαιρνε την πάσα από τον Billups σε ένα πετυχημένο pick n' roll. Φοβερό πάτημα, χωρίς να σκάει τη μπάλα συνήθως, πρώτο, δεύτερο βήμα και η μπασκέτα αναστέναζε.

Sir Charles: Όταν ο MJ μεσουρανούσε, εγώ τον μισούσα. Μισούσα ολον τον άσχετο κόσμο που ήξερε μόνο αυτόν από παίκτες ΝΒΑ. Ήμουν σίγουρος ότι υπήρχαν και άλλοι παίκτες που κυριαρχούσαν. Και ο Chuck κυριαρχούσε στη ρακέτα την εποχή του. MEGA και μεταδόσεις ΝΒΑ στην πρώτη χρονιά του Barkley στους Suns, ο τύπος έκανε ό,τι ήθελε. Τρομερή ενέργεια, φοβερή ποιότητα, απίστευτο το πώς έπαιζε τόσο καλά σε άμυνα και επίθεση για το ύψος του, τρομερά προσόντα, μπασκετικό φαινόμενο όσο ήταν ο Jordan, o Shaq, o Hakeem, o Magic και ο Bird. Εννοείται ότι όταν οι άλλοι αγόραζαν τα Air Jordan, εγώ είχα επιλέξει το μαύρο-μωβ CB34 της Nike...

Tyreke Evans: Είχα ασχοληθεί μαζί του όταν έβλεπα vids από το draft class του. Ήμουν σίγουρος ότι με τα προσόντα του θα άφηνε εποχή και γι' αυτό το λόγο τον διάλεξα και στο 1ο Fantasy που πήρα μέρος στο basketforum. Ξεκίνησα να βλέπω παιχνίδια των Kings και ενθουσιάστηκα τόσο που στο τέλος του έγραψα ένα decent αφιέρωμα. Από παίκτες του NBA που με ενθουσιάζουν τόσο, αυτή τη στιγμή βάζω μόνο Wade, CP3 και Blake.

Greg Ostertag: Ό,τι και να πει κανείς για τον ξυλοκόπο μας είναι λίγο. Είναι μύθος σε όλες τις μικροκοινωνίες ΝΒΑ σε κάθε χώρα και αγαπιέται διαχρονικά όσο λίγοι παίκτες. Στη φωτογραφία που βρήκα καμαρώνει Τεξανά επιδεικνύοντας τον κάπρο-θύμα του, αν και μια λεζάντα "ΑΔΕΛΦΟΚΤΟΝΟΣ" δε θα προκαλούσε απορία σε κάποιον γνώστη.

Σε συνεργασία με τον Benchwarmer έχουμε ανεβάσει vids του Greg στο κανάλι του Youtube (βλ. τέρμα κάτω στη σελίδα του Blog), σπάνιες στιγμές, που έχουν γίνει ανάρπαστες. Μερικά σχόλια χρηστών:
"OSTERFAG"
"Ostertag owns longley, kids take notes"
"did he had a prime?" (απάντηση στον τίτλο του βιντ "Greg Ostertag at his prime")
"Greg Ostertag was a piece of crap"
"Is this footage "rare" because it shows Greg Oster-fat playing well?" κλπ κλπ
(http://www.youtube.com/watch?v=l8PRhLr0jK4)

Dirk Nowitzki vs Carl Landry: Τον Γερμανό ήθελα να τον βάλω, αφού κατά τη γνώμη μου είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαίος που έχει αγωνιστεί στο ΝΒΑ και εκτός αυτού τον αγαπάμε. Αγαπάμε την αφοσίωσή του να κερδίζει, τη δικαίωσή του το 2011, το γεγονός ότι κάθε καλοκαίρι γράφει κούραση και καλοπέραση στα παπάρια του και κατεβαίνει να παίξει με την Εθνική του (όχι σαν κάτι Ελληνόπουλα). Ο Nowitzki δοξάζει το μπάσκετ και τον ευχαριστούμε. Είχα την τύχη να τον δω στο Γερμανία-Νέα Ζηλανδία στο ΟΑΚΑ στο Προολυμπιακό για να δω το στυλ που σουτάρει από κοντά (δυστυχώς με την κίνηση έχασα τη Χάκα όμως...)

Η φωτογραφία ξεγελά, καθώς δεν είναι το cap από το γνωστό ατύχημα που είχαν οι δύο παίκτες τον Δεκέμβριο του 2009 (http://www.youtube.com/watch?v=UaVAL3DBauU), αλλά απατεωνιά που έκανα βρίσκοντας μία άσχετη στάση από διαφορετική φωτογραφία άλλου αγώνα του Dirk, διαλέγοντας όμως στοχευμένα σε αυτές που η στάση του σώματός τους σε κοντινή απόσταση θα θύμιζε τη σύγκρουση. Ο Landry είχε καρφώσει 3 δόντια στον αγκώνα του Dirk, o Γερμανός έριξε τις βολές με το αριστερό και μετά έγινε αλλαγή. Η πραγματική φωτογραφία είναι εδώ δεξιά.



Manute Bol & Muggsy Bogues: O πιο ψηλός (οκ, οκ, υπήρχε και ο Καρπάθιος) και ο πιο κοντός παίκτης που έχουν αγωνιστεί στο ΝΒΑ, έγιναν draft και οι δύο από τους Washington Bullets το 1985. NBA history σε μία φωτογραφία. Ο Manute άφησε τη ζωή του πρόσφατα, είναι ο πρώτος παίκτης που του έκανα προσωπικό αφιέρωμα χρονικά. Hero.

Reggie Miller & Spike Lee: Οι τύποι υποτίθεται ότι είχαν κόντρα από τα χρόνια που o Nosferatu έκλεινε το σπίτι των Knicks με τα τρίποντά του. Πώς αλλάζουν όμως οι καιροί...Φιλαράκια, απολαμβάνουν παιχνίδι δίπλα-δίπλα και ποιος ξέρει και τί άλλο. WTF

DeShawn Stevenson: O Deshawn είναι από τους μεγαλύτερους τρελάρες που έχουν περάσει και δε νιώθει το πρόσωπό του. Έχει κάνει τατουάζ με Αβραάμ Λίνκολν-πεντοδόλαρο στον λαιμό του και πολλά άλλα στο υπόλοιπο σώμα του, αλλά χαρίζει πρωτάθλημα στον Nowitzki. Η φωτογραφία για μένα λέει ένα πράγμα: ο τύπος ξέρει τόσο μπάσκετ που "κοιμάται τη μπάλα στο κρεβάτι του", εδώ προφανώς στο ζέσταμα τυχαίου αγώνα νύσταξε και έκανε τη μπάλα μαξιλάρι. Can't feel my face...

Lamar Odom: O πιο ταλαντούχος μπασκετμπολίστας που έχω δει στην ικανότητα ενός παίκτη στο ύψος του, να παίζει τόσο καλά στην επίθεση από PG έως και C, αλλά και να μπορεί να μαρκάρει το ίδιο καλά παίκτες από το 1 έως το 5. Κάπου στο basketforum το έχω διατυπώσει καλύτερα νομίζω.

Chauncey Billups & Carmelo Anthony: Η τιμή που γίνεται εδώ αφορά στον Mr. Big Shot, ο Anthony είναι φιλοξενούμενος, αλλά το cap εξαιρετικό αφού έχει συλλάβει "διάλεξη Billups". Αυτό που μου άρεσε πάντα στον Billups, εκτός από το φανταστικό body control και το χειρισμό της μπάλας και αυτά τα δύο μαζί, ήταν ότι μου έδινε πάντα την εντύπωση όταν κατέβαζε τη μπάλα ότι είναι ο Στρατηγός, ο ενορχηστρωτής της επίθεσης και η αρχή όλης της ομάδας, η λέξη "εγγύηση" 'η "σιγουριά" προσωποποιημένη.

Zo: O Mourning κρατάει το βραβείο του, αφού έχει κατακτήσει επιτέλους ένα πρωτάθλημα που το ήθελε τόσο πολύ και το άξιζε για την προσπάθειά του και μόνο να μη σταματήσει να παίζει μπάσκετ, παρά τα προβλήματα με τα νεφρά του και τις χαμένες χρονιές, που του στέρησαν ίσως μια θέση στο Hall of Fame. Από τους αγαπημένους μου αμυντικούς μαζί με Barkley, Rodman και Ben Wallace, θυμάμαι το top επίπεδό του όταν έπαιζαν το "κοντός-ψηλός" με τον Tim Hardaway στους Heat. Αμυντικά ήταν από τους καλύτερους παίκτες στην αλληλοκάλυψη, αυτό που χαρακτηρίζω ως "Λίμπερο" στο μπάσκετ, αν και δεν υπάρχει τέτοιος όρος.

Η φάτσα του Ron Artest Metta World Peace. World Peace to everyone and a happy World B.Free...

Gerald Wallace: O Crash με το κλασικό μασελάκι έξω από το στόμα, συνήθιζε να το φοράει σα μικρό αναπνευστήρα στερεώνοντάς τον στα χείλη του όταν έπαιζε για τους Bobcats. Από τους καλύτερους all-around forwards, ενώ ξεκίνησε ως φύσει και θέσει επιθετικός παίκτης στους Kings κατέληξε σε έναν ολοκληρωμένο παίκτη (Χατζη+Ιωάννου σε μία φράση, OMG) σήμερα. Υπόδειγμα επαγγελματία και αθλητή.

Βaron Davis: The Βοom...Είχα αφήσει μούσι εξ' αιτίας του, τι άλλο να πω... It's a part of me πλέον. Πολλά vids στο κανάλι.

Rasheed Wallace: Το 1/2 συνθετικό του nick που χρησιμοποιώ οφείλεται στον Sheed. Το αφιέρωμα που του έκανα είναι ίσως η κορυφαία στιγμή του Blog. Όταν έπαιζε στο 4 ήταν ο αγαπημένος μου παίκτης.

It's good to be NBA out there, after all...

1 σχόλιο:

  1. Σου αξίζει τριπλή αποθέωση για τους εξής λόγους: Δεν περίμενα ποτέ ότι θα χώραγαν τόσοι pixelιασμένοι ημίθεοι στα μόλις 128KB ενός JPEG. Το logo δεν είναι ρετρό μόνο στην σύλληψη αλλά παίρνει κι έξτρα πόντους cultίλας λόγω της χρήσης του Paint στην εκτέλεση. Και special kudos στο καλλιτεχνικό κομμάτι, όχι για την φωτογραφική απαθανάτιση της μεγαλύτερης στιγμής της αθλητικής καριέρας του agent double zero αλλά για την τρομερή έμπνευση να χρησιμοποιήσεις την κεφαλή Artest σε ρόλο Toasty (http://www.youtube.com/watch?v=-HH3QdNAY_E&feature=related) του Mortal Kombat.

    Πάρε κι added bonus το πραγματικό logo του καμαριού του NJ:
    http://2.bp.blogspot.com/_lk3TH1srki8/TLde2hoK-hI/AAAAAAAAARk/lPJWGBdJojw/s1600/South-Park-New-Jersey-Episode.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή