NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

10 Δεκ 2010

1μήνας και κάτι μέρες Δράση...

Jazz: Ο Deron Williams είχε πει κάποια στιγμή πέρυσι λίγο προν τα playoffs ότι θεωρεί τον εαυτό του τον καλύτερο pg στο ΝΒΑ εκείνη τη στιγμή. Φέτος με καθολική αποδοχή είναι η πρώτη σκέψη των περισσότερων για το no1 pg στα πρώτα 23 παιχνίδια της ομάδας του οδηγώντας τη Utan με ρεκορ 16-7, χωρίς να παίζει καν ο Okur.

Derrick Rose and the Bulls: Το νο2 έχει εκτοξεύσει τους μέσους όρους του σε +4.2π, +2.2ασ, +0.5ρ και σουτάρει με 37% πλέον από το τρίποντο. Με τέτοια νούμερα η επίδοσή του παύει να λέγεται βελτίωση. Σε συνδυασμό με τα φοβερά αθλητικά του προσόντα έχει καταστεί ο παίκτης που κάθε πιτσιρικάς θα ήθελε να του μοιάσει. Η απόλαυση (να τον βλέπεις) είναι μάλλον η καταλληλότερη λέξη για να περιγράψει  κανείς το "Derrick Rose 2010-11". O Booz μπήκε και σε μία εβδομάδα θα προσφέρει αυτό που θα δίνει/έδινε σε κάθε αγώνα. Όλα δουλεύουν τέλεια για τους Bulls.

Lakers: Όλα δούλεψαν μια χαρά ως τώρα. Ο Gasol και ο Odom σε μεγάλα κέφια βγάζουν υπερπαραγωγικά 40λεπτα σε όρους Tendex και ο Kobe παραμένει σε φόρμα. Με τον Bynum μέσα θα είναι η ομάδα με τον πληρέστερο πάγκο στο ΝΒΑ, ακόμα και αν έλθει η κούραση κάποια στιγμή, η απώλεια λίγων νικών δε μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία αυτής της ομάδας.

Celts/Rondo-mania: Ο Rajon είναι οι συμπαίκτες του. O Rondo είναι η ομάδα του η ίδια. Δίχως να νοιάζεται για το προσωπικό σκοράρισμα, έχει καταφέρει να βγάζει αυτό που κάποτε έκανε ο Stockton (ιδανικά) και ο Magic (λιγότερο καλά, αλλά περισσότερο θεαματικά): να δίνει τη μπάλα στους συμπαίκτες στη στιγμή που έχουν αντικειμενικά τις καλύτερες συνθήκες και πιθανότητες να ευστοχήσουν.
Κάποιος sportcaster προχθές το βράδυ στο ματς με τους Nuggets, είπε ότι από την πεντάδα των Celtics θα μπορούσαν και οι 5 (rondo-allen-pierce-garnett-shaq) να είναι all-stars. Τραβηγμένο, αλλά δεν απέχει και πολύ από την άποψη ότι αυτoί οι celtics από άποψης φόρμας και χημείας είναι καλύτεροι από ποτέ στα τελευταία χρόνια. Ο Garnett με κάνει να θυμηθώ πώς πρέπει να παίζει ένα MVP 4άρι. Ο Shaq έχει την τη δυνατότητα να δίνει την παραπάνω ποιότητα που μπορεί να του προσφέρει μία έτοιμη ομάδα (και δεν του έδωσαν ποτέ Suns και Cavs λόγω έλλειψης του συνδυασμού ταλέντου-ομαδικότητας) παίζοντας super αποδοτικά στα 20-25 λεπτά του χρόνου του, αλλά το σημαντικότερο: αφομοιώνεται με το σύνολο και αυτός.

Spurs: Parker-Ginobili σε μεγάλα κέφια. Ο Duncan ακολουθεί σε δεύτερο χρόνο, Jefferson-Hill και τα λοιπά σκυλιά συμπληρώνουν το κυνήγι για το καλύτερο ρεκόρ μετά το 2006.

Oklahoma: Είμαστε εδώ! Με τέτοιους Nuggets φέτος η 2η θέση στην Northwest είναι μία ασφαλής υπόθεση, η 5η θέση στη Δύση ένα αρκετά πιθανό σενάριο. Η ισορροπία της ομάδας έχει αλλάξει λίγο σε σχέση με πέρυσι, για την ακρίβεια έχει γίνει μία "φυσική" μετεξέλιξη, με τον Westbrook να έχει αναλάβει έναν πιο ηγετικό ρόλο σε σχέση με το 2009-10 και την τρομερή χρονιά που έκανε ο KD. Φέτος με τις απουσίες του Durant και έπειτα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Russell στο Παγκόσμιο, έχω συνηθίσει μια εικόνα των Thunder με τον W μπροστάρη. Ερωτηματικό το πόσο μπορούν να συνυπάρχουν δύο 3άρια στο ίδιο σχήμα (Durant-Green), ειδικά όταν οι κινήσεις και ο τρόπος παιχνιδιού τους είναι παρόμοιος. Νομίζω ο Green θα πρέπει να αφήσει ανοιχτές επιλογές στο θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του.

Griffin's Clips: Όσο θεαματικό είναι να βλέπεις τον Rose, τόσο εξωπραγματικό είναι να χαζεύεις τον Blake Griffin. Για το καθαρόαιμο από την Oklahoma δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε με στατιστικά (που τα πάει έτσι κι αλλιώς περίφημα), αλλά κατά τη γνώμη μου πάει να κάνει αυτό για το οποίο υποστήριζα ότι αν το έκανε ο LeBron θα γινόταν Μύθος: έχει καταφέρει να μεταφέρει το ενδιαφέρον του κόσμου του ΝΒΑ στο Los Angeles και αυτό να μην είναι οι Lakers! Φυσικά οι Clippers ως καταραμένο και αποτυχημένο franchise δεν ευνοούν και πολύ, αλλά υπάρχει πάντα το ενδιαφέρον να βρεθούν για 10-15 αγώνες μαζί στο επιθυμητό επίπεδο αγωνιστικής και φυσικής (εντάξει ξέρετε για ποιον πάει αυτο!!!) κατάστασης Baron-Gordon-Griffin-Kaman. Μπορούμε να τους δούμε για 10 αγώνες μαζί? Δε θέλω τίποτα άλλο από τους Clippers φέτος. 
Για τον Griffin ήθελα να πω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση μία κίνησή του στο παιχνίδι με τους Lakers (που τελικά κέρδισαν οι L's με buzzer beater του Fish): όταν έκανε το 2ο foul του προς το τέλος της 1ης περιόδου, έκανε νόημα στον πάγκο να μη γίνει αλλαγή, αφού μέχρι τότε έπαιζε με φοβερή διάθεση σε άμυνα και επίθεση... Δευτερόλεπτα μετά ο Del Negro τον αντικατέστησε (!!!!!!!!!). Αυτό που βλέπω είναι ότι φαίνεται να έχει μέσα του τον εγωισμό που έχει ο Kobe και ο Jordan  και πηγάζει καθαρά από την αυτογνωσία του ότι δεν υπάρχει κανείς να τον σταματήσει. Περιμένω να δω μεγάλα πράγματα από τον Griffin.

Orlando Magic: Ο Carter σουπερ εδώ και 2 εβδομάδες και ο Howard κάνει-όπως το περίμενα-career year. Οι Magic αναγκαστικά λόγω του ταλέντου τους, θα κριθούν για την αποφασιστικότητά τους (τέλος το "ετοιμότητα") στα playoffs εκτός συγκλονιστικού απροόπτου.

Houston Rockets: nothing to say really...Μία χρονιά που κανείς δεν περιμένει τίποτα, εκτός από τη φημολογία που θα αναπτυχθεί προς το τέλος, σχετικά με την απόφαση που θα πάρει ο Yao, μετά την τελευταία χρονιά του συμβολαίου του.

Wolves-watch: Από τις πιο ενδιαφέρουσες ομάδες που έχω παρακολουθήσει φέτος. Αν εξαιρέσουμε την τρανταχή αδυναμία στο άσσο με τον Ridnour -που όταν τον βλέπεις, πιστεύεις ότι αν πιάσει δυνατός αέρας, θα πρέπει να πιαστεί από τον Pekovic για να μην τον πάρει και τον σηκώσει- υπάρχει ένα σύνολο από νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, που ακόμα δεν έχουν πετύχει τίποτα και θέλουν να αποδείξουν τόσα. Ήδη ο Love έχει ξαναθυμίσει εποχές Moses Malone με εμφανίσεις +20π, +20ρ. να είναι στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα και ο Beasley ψάχνει να βρει τον παίκτη που μπορεί να γίνει και θα γίνει κάποια στιγμή με τους Timberwolves. Υπάρχει επίσης η εντύπωση ότι ο Darko παίζει για πρώτη φορά στην καριέρα του μπάσκετ (εννοώ όπως συνήθως παίζουν οι άνω του μετρίου ψηλοί).

Denver Nuggets: Προσωπικά δεν περίμενα κάτι φοβερό φέτος, αλλά θεωρώ ότι είναι η μεγάλη απογοήτευση της χρονιάς, κάτι που μεταφράζεται σε ένα "τέλος εποχής" για την ομάδα του Denver. Carmelo-meter: όσο ο Μelo ήταν στα κέφια του ήταν, όλα καλά και ανθηρά: οι Nuggets αποτελούσαν την συνήθη απειλή για τους Lakers για το #1 της Δύσης...τώρα που θέλει να φύγει, δεν υπάρχει καθόλου ψυχολογία. Όταν ο 1ος παίκτης δε θέλει να συνεχίσει στην ομάδα, δε μπορείς να πεις και πολλά. Ας ελπίσουμε ότι τα ανταλλάγματα θα είναι παίκτες που θέλουν να πρωταγωνιστούν. Δύο παιχνίδια που είδα φέτος με Clippers και Celtics ήταν αποκαρδιωτικά...

Sactown: Οκ, θέλει περισσότερη δουλειά και προσπάθεια απ' όσο πίστευε ο Westphal και οι περισσότεροι. Τί γίνεται με τον Casspi?

Phoenix Suns: Η ευχάριστη έκπληξη. Χωρίς 5άρι για άλλη μία χρονιά (ο Robin θα επανέλθει σταδιακά σε 2 εβδομάδες ίσως) και με έναν Nash να μην καταλαβαίνει από taboo του τύπου ηλικία και άσπρες τρίχες, οι Suns παίζουν για ακόμα μία χρονιά το μπάσκετ που χαίρεσαι να βλέπεις. Αποκάλυψη ο Warrick που παίζει ακριβώς πάνω στα pick n rolls που έπαιζε ο Stoudemire, με αποτέλεσμα να βλέπουμε και φέτος τα εντυπωσιακά καρφώματα με αυτό το χαρακτηριστικό "ξαφνική πάσα Nash, 1-2 βήματα, γερό πάτημα και boooomshakalakakakakaka" play των Suns.

Memphis: down...

Atlanta Hawks: Career year από τον Horford. Super χρονιά από τον Smith. Ανύπαρκτος JJ. Μία ομάδα που είναι ευχαριστημένη με το να περνάει τον πρώτο γύρο των playoffs, sorry, δε μπορώ να την υποστηρίξω παραπάνω...
Portland WheelchairBlazers: Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει το ανέκδοτο με το "πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν οι Blazers". Απλά δε μπορούν. Κρίμα και ας πάιρνουν από τον Andre Miller φέτος, αυτό που ήθελαν τοσο πολύ στο "1" όσο όμως ήταν καλά οι Roy-Przybilla. Ευτυχώς υπάρχει και ο Wes...
Mavericks: Επιτέλους ο Caron δέιχνει ότι έχει γίνει "Maverick". Ο Dirk παίζει όσο καλά έπαιζε πάντα, ο Chander είναι σίγουρα καλύτερος από τον Dampier, επομένως έχουμε να κάνουμε με ένα πιο βελτιωμένο μοντέλο Mavs σε σχέση με πέρυσι. Δε μπορώ να πώ ότι υπάρχει κάτι σε αυτή την ομάδα που θα με κάνει να σκεφτώ ότι μπορεί να βρεθεί πάνω από Conf. Finals παρ΄ όλα αυτά.

Raps: Μου αρέσουν! Η ομάδα που μου ήταν πιο δύσκολο να συμπαθήσω από κάθε άλλη, έχει καταφέρει να μου κρατάει το ενδιαφέρον φέτος. Το αθλητικό πακέτο που υπάρχει με DeRozan-Weems-Amir και εσχάτως Bayless-Davis είναι από τα πιο fascinating στο ΝΒΑ. Το μειονέκτημα είναι ότι franchise player είναι ο...Bargnani. Θα ήθελα να δω τι ζημιές μπορούν να κάνουν.

Pistons/Pacers: υπάρχει κάτι ενδιαφέρον εδώ??? Α, ναι!... Το διάσημο brawl...Κάτι άλλο???

Charlotte Bobcats: η ομάδα που μπορεί να βάλει 85 πόντους και να κερδίσει το παιχνίδι. 'Η μάλλον  γνωστός Larry Brown είναι εδώ. Δεν έχω δει αγώνα τους φέτος και δε σκοπεύω να το κάνω αν δε με δωροδοκήσουν...

Βucks: Scott Skiles: Μόλις 6 διαφορετικές πεντάδες ως τώρα, που είναι τραγικά μικρός αριθμός για τα δεδομένα του Skiles. Βέβαια ακόμα είναι έξω ο Delfino, o Redd, o CDR (ευτυχώς δεν είναι CDRW!!!), ενώ εδώ και μία εβδομάδα ο Bogut μπήκε πολύ δυνατά. Περιέργη χρονιά για τους Bucks. Ίσως ο ρεαλιστικός στόχος να ήταν η διατήρηση του περσινού ρεκόρ με ένα allowance για -3 νίκες.

Knicks: Raymond Felton rules!!!! Ο Felton έχει γίνει από τους αγαπημένους μου φέτος, καταφέρνει και αξιοποιεί τον Stoudemire σχεδόν τόσο καλά όσο έκανε ο Nash. Ο STAT κάνει την πιο αποδοτική του χρονιά εδώ και 3 χρόνια παίζοντας μάλιστα και κάτι περισσότερο από μια τυπική ΝΒΑ άμυνα. Ως τώρα έχει 1.9 κοψίματα/παιχνίδι. Επίσης ο Landry Fields είναι η κλασική περίπτωση παίκτη 2ου γύρου  draft που δεν τον ξέρει κανείς, αλλά θα μπεί και θα κάνει τα πάντα σε άμυνα και επίθεση (βλ. Afflalo, Matthews). Βλέποντας και τις άλλες ομάδες στην Ανατολή πιστεύω ότι η Νέα Υόρκη θα πανηγυρίσει την επιστροφή στα playoffs μετά το 2004. Happy 2011 NYKnicks!!!

Phila: Please trade Iggy... Υπάρχει αρκετό ταλέντο από τα υπόλοιπα G's: Lou, Turner, Holiday, Meeks. Τι άλλο χρειάζεται για να καταλάβουν εκεί ότι ο Iguodala δεν είναι franchise player?

Hornets: H ομάδα του Προέδρου (βλ. Stern). Πρόσφατα συμφωνημένο η ιδιοκτησία της ομάδας να περάσει στο γραφείο του ΝΒΑ, οι έλληνες οπαδοί των Hornets πιστεύουν ότι το Πρωτάθλημα πλέον είναι σίγουρο. Αγωνιστικά ο Paul πεσμένος αρκετά σε scoring standards, αλλά με τις γνωστές του επιδόσεις στο passing game, έχει μία νέα περιφέρεια δίπλα του με τους Green και Belinelli να παίρνουν τον περισσότερο χρόνο. Okafor και West στο γνωστό ποιοτικό επίπεδο σε άμυνα και επίθεση αντίστοιχα. Θα μπουν στα playoffs. Μετά?

Οι παρακάτω ομάδες αποφασίστηκε να μη σχολιαστούν για τους εξής λόγους:
New Jersey: Ας βάλει πρώτα ο Avery τον T-Wil μέσα και μετά συζητάμε...
Cleveland: Τους κέρδισε ο LeBron μέσα στο Cleveland και η χρονιά τελείωσε άδοξα. Τί άλλο να πει κανείς...
Washington: Σχήμα με 3 g's στην ίδια πεντάδα...
Golden State: Τώρα που δεν υπάρχει ο Don γιατί να ασχοληθούμε...

Α, ξεχάσαμε τους Heat... Θα τα χώσουμε κάποια στιγμή πιο μετά όταν ο LeBron θα έχει απολύσει τον Spoelstra!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου