NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

31 Μαΐ 2010

Coach-player relationship at its best

Δεν ξέρω τί σκέφτεται ο Nate Robinson για τον εαυτό του ως baller.



Το πιθανότερο είναι κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί να φαντάζεται τη στιγμή που θα παρουσιαστεί ως starter από τον Eddie Palladino (πλέον η χροιά της φωνής του στις παρουσιάσεις των Celtics μου αρέσει περισσότερο ακόμα και από αυτή του Mason-υπομονή man για τα "πέτρινα χρόνια" που έρχονται) στη θέση κάποιου Allen ή Rondo. Τη στιγμή όπου θα έχει σκοράρει τον 40ό πόντο του στο παιχνίδι ή τη στιγμή που θα βάζει το νικητήριο buzzerbeater για την ομάδα του και θα πνίγεται από τις σφιχτές αγγαλιές του Perk. Στους Celtics εκ των πραγμάτων είναι λίγο δύσκολο να ζήσει κάτι από αυτά.

Ήρθε σε ένα trade λίγο ακαταλαβίστηκο για πολλούς. O Ainge έδωσε ότι καλύτερο υπήρχε από cold-blooded περιφεριακό σουτ στους Knicks (βλ. Εddie House) για να πάρει έναν παίκτη που θα έδινε στον Rivers easy score. Στη Βοστώνη ο cryptonate έπρεπε να ξεχάσει τα 20λεπτα και 30λεπτα που έβλεπε από τον D'Antoni, να ξεχάσει την αγάπη του για το καλάθι και τα 15+ σουτ που μπορούσε να πάρει μέχρι πρότινος. Ήταν η ώρα του να γίνει παίκτης με ρόλο σε μιά ομάδα στημένη με ξεκάθαρους στόχους: τη νίκη.

Δυσκολέυτηκε, πήρε 7 DNPs στην κανονική διάρκεια, 2 στη σειρά με το Miami, 3 με το Cleveland και 2 με το Orlando (2009-2010 game log). O Rivers τον πέταξε ξαφνικά στο Game 6 και εκείνος σκόραρε 13 πόντους σε 9 λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο δίνοντας το boost για τους Celtics ώστε να καθαρίσουν τη σειρά. Και η ώρα της δικαίωσης και της υπομονής ήρθε για τον Robinson.

O Dave Cowens παρέδωσε το ECF Championship Trophy στον Grousbeck και ο λόγος πήγε στην reporter της τηλεόρασης. "Big 4", "Perkins as one of the most underrappreciated players","Remarkable bench with Rasheed, Davis, Allen and Robinson tonight" τα headlines για τη νίκη και η "πάσα" για σχόλιο στον Doc Rivers. O ξεχωριστός coach δεν ανέφερε ούτε τον Garnett, ούτε τον Pierce ή τον Rondo, ανέφερε ότι έφτασαν ως ομάδα στους τελικούς και δε δίστασε στα 10 δεπτερόλεπτα που ήξερε ότι έχει για να πει τις 1000 σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό του εκείνη τη στιγμή, τη συμβολή του Nate Robinson στη νίκη της ομάδας. Αυτό ήταν το σημαντικότερο γεγονός της βραδιάς, όχι για εκείνον, όχι για την Ιστορία των Celtics, αλλά για την Ομάδα που οδηγεί.

"Ι was keep telling Nate, that at some point he was going to win a game for us"
(Doc Rivers' special refference o Nate's contribution)

Tί καλύτερο απ' το να εξυμνεί την υπομονή και την προσπάθειά σου ο ίδιος ο Coach, μπροστά σε 18.000 κόσμο, την ώρα που το Τρόπαιο "κλέβει" τη λάμψη από τους παίκτες σε μιά μεγάλη στιγμή για το Franchise. Ο Robinson έσφιγγε τα χείλη και τα κρατούσε κλειστά με το ζόρι από τη συγκίνηση

Η σχέση του προπονητή Rivers με τους παίκτες του και η ικανότητά του να τους κερδίζει και να παίρνει το max είναι αξιομνημόνευτη. Ανέβασα το video θεωρώντας σπάνια στιγμή  μεγαλοψυχίας και ηθικής επιβράβευσης την κίνηση του Rivers. Για να θυμόμαστε...

p.s. Ανακοίνωση από τα μεγάφωνα του TD Garden: "Ο poster Everyday FuckeUp παρακαλείται να απαντήσει στο reply του προηγούμενου σχολίου του. Ευχαριστώ."

1 σχόλιο:

  1. Ξέρεις λένε πολλοί για το πόσο καλός είναι ο Jackson στη ψυχολογική προετοιμασία κλπ αλλά αν είναι κάποιος που μπορώ να φανταστώ να δίνει τον motivational speech του Pacino στο Any Given Sunday, αυτός είναι ο Doc.

    Σκέψου το πόσα υπέρμετρα ego's έχει υποτάξει κι έχει πείσει ότι τπτ δεν είναι πάνω από την ομάδα. Κι άσε τους big 4(ε πλέον βάζουμε και Rondo) έξω. Ακόμα κι ο Tony "Trick or Treat" Allen με οποιονδήποτε άλλον coach, θα κοιτούσε μόνο την πάρτη του και τα stats του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή