NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

5 Ιουν 2009

Phil Jax TM


Αποφάσισα να μην καλλοπίσω το blog με κάποια φωτογραφία από τον αγώνα, αλλά με την γνωστή Πρωταθλητόφατσα της τελευταίας εικοσαετίας...
Ο Jameer Nelson έπαιξε τελικά! Ε Και?????????

Ο μεγαλύτερος σύγχρονος coach πήρε το σημαντικότερο 1ο παιχνίδι των τελικών στο...έτσι! Ο πίνακας με το τελικό σκορ: LA - Orlando: 100 - 75. Στρατηγικά ήταν μια από τις πιο εύκολες νίκες που έχω δει. Και οι δύο προπονητές κατέβασαν τις 5άδες που τους έφεραν ως εδώ. Με τον Gasol στον Lewis και τον Bynum στον Howard.
To ξεκίνημα ήταν περίεργο και για τους δύο: Οι Lakers πήραν απροσδόκητους συνεχόμενους πόντους (8 στο πρώτο δεκάλεπτο) από τον Bynum που έβγαλε από νωρίς τον Howard από το scoring touch, στέλνοντάς τον στις βολές. Οι Magic από την άλλη είχαν τον Turkoglu κινητικό στο ξεκίνημα. Το 1ο δωδεκάλεπτο τελείωσε 24-22 για τους καλεσμένους, εκεί όμως τελείωσε και το παιχνίδι.
Στο σημείο αυτό συνέβησαν τα εξής γεγονότα που άλλαξαν τη ροή του παιχνιδιού:
1) Bynum και Gasol έφθειραν τον Howard που έπαιρνε τη μπάλα εύκολα γύρω στα 15 δευτερόλεπτα πριν το τέλος των επιθέσεων. Επί τόπου βρίσκονταν 2 πάνω του με χέρια σηκωμένα και με τα κορμιά των αμυντικών να σχηματίζουν τρίγωνο με την γωνία πάνω στον Howard, ώστε να αποτρέπουν την ντρίμπλα προς τη ρακέτα (στάνταρ προπονητική οδηγία...). Ο Howard συνήθως έβγαζε τη μπάλα έξω, αλλά οι Magic σούταραν με το ΤΡΑΓΙΚΟ 28% στα δίποντα. Αυτή ήταν η στατιστική απεικόνιση, γιατί άλλο είναι να το βλέπεις με τα μάτια σου ότι ΔΕΝ ΕΜΠΑΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ. Βέβαια αυτό πίστευε ο Jackson και επέμεινε στο double team από την αρχή. Τζόγαρε! Και του βγήκε με την φοβερή αστοχία των αντιπάλων τους. Υπήρχαν πολλές επιθέσεις που υπήρχε μόνο ο Howard εντός του 3pt Arc και οι υπόλοιποι έξω περιμένοντας!!!!
Πολή καλή άμυνα από τον Gasol (προσωπικά δεν τον έχω ξαναδεί να παίζει άμυνα με τετοια προσήλωση), ο Ηοward με σπασμένη ψυχολογία (δεν του επετράπη όχι απλά κάποιο κάρφωμα, αλλά ούτε κάποιο έυκολο καλάθι) να μην μπορεί να σκοράρει από κοντά. Μοιραία, η μπάλα έξω για 3ποντα, αλλά με χαμηλή αυτοπεποίθηση, λόγω της αναπάντεχης αμυντικής διάταξης που αντιμετώπιζαν οι παίκτες των Magic.
Περίμενα να αντιδράσει ο Van Gundy. Ο Ηοward ήθελε εκείνει τη στιγμή 2 slashers, ένα 4αρι τύπου Stoudemire ή έστω ένα διεισδυτικό 3άρι Childress ή Ronnie Brewer να περάσει τη μπάλα κοντά στο καλάθι ξανά. Δεν έγινε ποτέ. Οι υπόλοιποι ακροβολισμένοι και αμήχανοι. Ο Vand Gundy από την άλλη δεν προσαρμόστηκε ΚΑΘΟΛΟΥ στην άμυνα των Lakers. Το αποτέλεσμα τα λέει όλα.
2) Ο Van Gundy κάνει την έκπληξη βάζοντας τον Nelson, που στην αρχή διστάζει να πάρει τα σουτ που παίρνει συνήθως (2 τρίποντα από τον κορυφή που σε άλλες συνθήκες τα κάρφωνε) στο 2ο δωδεκάλεπτο, αντί του Alston που δεν τα είχε παει άσχημα (πήρε κλασικά 2-3 σουτ παραπάνω από αυτά που του αναλογούν-αλλά το κάνει πάντα), στη συνέχεια όμως σκοράρει και κυκλοφορεί καλά την μπάλα στον ελεύθερο παίχτη. Ο Nelson κουράζεται, κάνει λάθος πάσες και δεν έχει τον τσαμπουκά που έδειχνε πριν τον τραυματισμό του (φυσιολογικά). Κοινώς, κουράζει την ομάδα παρά τη βοηθάει. Ο Nelson έπαιξε συνεχόμενα 10 λεπτά μέχρι και το τέλος της 2ης περιόδου.
3) Στην 2η περίοδο ξυπνάει ο Kobe που, αν και έχει τον Pietrus πάνω του από εκείνο το σημείο και μετά, δεν έχει κανένα μα κανένα πρόβλημα να σκοράρει όπως του αρέσει. Κάνοντας ένα σερί 10-0 στις αρχές του δωδεκαλέπτου, αφήνουν προβληματισμένο, αλλά ανήμπορο (???) τον Van Gundy.
Με τον Turkoglu και Lewis σε άσχημη μέρα, οι Magic κάνουν αρνητικό ρεκόρ παραγωγικότητας πόντων στα φετινά Playoffs και προβληματίζουν για τη συνέχεια. Με τέτοια εμφάνιση δε νομίζω να είναι πολλοί αυτοί που βλέπουν κάτι καλύτερο από ένα ανάξιο της δυναμικότητάς τους 4-1. Κάτι πρέπει να αλλάξεις Stan...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου