NBA Insights & Thoughts: Το ΝΒΑ blog που μια στο τόσο ανανεώνεται

17 Ιαν 2009

Orlando Magic update (3´s and other...)


Ο αγώνας των Orlando Magic με τους Kings στις 11/1 και το ρεκόρ που πέτυχαν για τα περισσότερα επιτυχημένα τρίποντα (βλ. 23!) στο NBA με ανάγκασαν να σχοληθώ μαζί τους και να ρίξω μια ματιά στα στατιστικά τους, ιδιαίτερα τον Ιανουάριο...

Οι μπλε του Orlando αυτή τη στιγμή τρέχουν ένα σερί 15-2 στα τελευτία δεκαεπτά παιχνίδια τους και ειδικά μετά τη χθεσινή νίκη τους στο L.A. απέναντι στους Lakers, είναι η πιο «καυτή» ομάδα αυτή τη στιγμή. Συνολικά στα 40 παιχνίδια ως τώρα είναι 2οι πίσω από το Cleveland στο Point Difference, κάτι που σημαίνει ότι πετυχαίνουν κατά μέσο όρο περίπου 8,3 πόντους παραπάνω από όσους δέχονται από τους αντιπάλους τους. Το ενδιαφέρον στατιστικό είναι ότι πίσω από το record που σημειώσαμε παραπάνω δε βρίσκεται η tύχη, αλλά το γεγονός ότι είναι η δεύτερη ομάδα, μετά τους Spurs (40,4%), με τη μεγαλύτερη ευστοχία στα 3πλά: 40,2%. Κρατήστε ότι ο μέσος όρος της λίγκας είναι γύρω στο 36%.

Με περισσότερη παρατηρητικότητα βλέπουμε ότι στους τελευταίους 10 αγώνες (πηγή www.nba.com: http://www.nba.com/statistics/sortable_team_statistics/sortable1.html) οι Magic είναι η 1η ομάδα στη διαφορά πόντων (+10,9) και στο ποσοστό ευστοχίας στα 3ποντα (46,2%). Συγκεκριμένα στους αγώνες του Ιανουαρίου:

  • 30% εναντίον του Miami (2/1, νίκη)
  • 44% εναντίον του Toronto (4/1, ήττα)
  • 39% εναντίον της Washington (6/1, νίκη)
  • 44% εναντίον της Atlanta (7/1, νίκη)
  • 57% εναντίον της Atlanta (9/1, νίκη)
  • 64% εναντίον του San Antonio (11/1, νίκη)
  • 62% εναντίον του Sacramento (13/1, νίκη) *
  • 43% εναντίον των Lakers (16/1, νίκη)

* NBA record (βλ. παραπάνω)


Με τέτοια ποσοστά αποδεικνύεται ότι μαζί με τους Spurs αποτελούν τις ομάδες με την πιο «φονική» περιφέρεια. Ας δούμε και τα ατομικά στατιστικά των παικτών που αγωνίζονται τουλάχιστον 17 λεπτά κατά μέσο όρο φέτος στους αγώνες των Magic:


  • Rashard Lewis: 42% (πέρυσι 41%)
  • Jameer Nelson: 46% (πέρυσι 41%)
  • Hidayet Turkoglou: 36% (πέρυσι 40%)
  • Courtney Lee: 44%
  • J.J. Redick: 43%
  • Michale Pietrus: 37%

Για τους τρεις πρώτους, που είναι και οι βασικοί περιφερειακοί, παρατηρούμε σταθερότητα στην ατομική ευστοχία (ο Turkoglou είναι σουτέρ του 38% περίπου στην καριέρα του). Οι υπόλοιποι τα πηγαίνουν όμως εξίσου καλά. Τι είναι όμως αυτό που κάνει τους Magic να σουτάρουν τόσο καλά;


Ο παίκτης που δε φαίνεται σε αυτήν την κατηγορία φυσικά: o Dwight Howard! Ο μαθητής πλέον του Patrick Ewing, τα τελευταία δύο χρόνια, έχει βελτιώσει τρομερά το παιχνίδι του. Τα γρήγορα πόδια του, σε συνδυασμό με την ευκινησία του και τη γρήγορη σκέψη του, το εξαιρετικά γυμνασμένο σώμα του και τα μεγάλα του χέρια, τον καθιστούν στον πιο επικίνδυνο post man σήμερα. Αυτό που έχει καταφέρει εκείνος και το προπονητικό team του Orlando πλέον, είναι να αναγκάζουν τους αντιπάλους τους σε προσαρμογές (double team, zone defence) κατά τέτοιο τρόπο που είτε θα τον αναγκάσουν να πάρει την προσπάθεια, είτε θα σπρώξει την μπαλα στην περιφέρεια...και εκεί ξεκινάει το party!!!


Αυτή τη στιγμή υπάρχει η πολυτέλεια στην ομάδα να έχει ταυτόχρονα δύο playmakers: Ο Hedo, ο ώριμος, ψηλός, Ευρωπαίος (άρα και ψύχραιμος!) guard στα πρότυπα Παπαλουκά, Siskauskas και Planinic έχει το μοναδικό προσόν με τα χέρια στην ανάταση να περνάει πολύ εύκολα πάσες στον Howard (το γνωστό τους alley-hoop έχουμε δει σε πολλά top-tens ως τώρα) και την ικανότητα να ντριμπλάρει και να προστατεύει την μπάλα πολύ καλά.


Ο Nelson από την άλλην, οργανώνει και εκτελεί το ίδιο καλά. Παρότι σχετικά κοντός, δε διστάζει στο drive αφού μπορεί εύκολα να πασάρει στον ψηλό ή να σταθεί στον αέρα «πάνω στην κίνηση» και να σουτάρει! Το λεγόμενο shoot-first point guard..


Ο Lewis είναι ο γνωστός καλός σουτέρ που γνωρίσαμε στους Sonics τα προηγούμενα χρόνια, που όταν είναι υγιής είναι συνήθως στις all-star δεύτερες επιλογές των προπονητών, και αποτελεί πάντα απειλή, καθώς με σηκωμένα χέρια ένα 2,08 με καλό πάτημα δεν αφήνει πολλές ελπίδες στον περιφερειακό αμυντικό.


Το ζήτημα για τους Magic, τα τελευταία 2 χρόνια ήταν σε ποια χρονική στιγμή θα έδεναν αυτοί οι παίκτες μεταξύ τους, και όπως φαίνεται ο Stan Van Gundy έχει την τύχη να τους βλέπει τώρα να αποδίδουν αυτό που όλοι κάποια στιγμή περίμεναν. Αν κρίνουμε ότι Ιανουάριος και Φεβρουάριος είναι οι μήνες που αρχίζουν να δείχνουν το ξεκαθάρισμα στις καλές ομάδες από τις υπόλοιπες, τότε με μεγάλο ενδιαφέρον πλέον θα παρακολουθώ την πορεία τους. So long....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου